ayanethe

Walang taong walang pangarap.

Lahat tayo, maging sino ka man o anong uri ng tao ka man, may gustong makuha kahit anuman ang mangyare. Siguro, in denial pa yung iba pero may mga ‘secret plans’ na yan na matagal na nilang sinimulan. Yung iba naman baka hindi pa nila alam kung ano ang gusto nila. After how many years/months biglang BOOM! “Eto pala gusto ko.. kaso late na.” O kaya naman, alam na nila noon pero hindi nila nagawang lumapit at abutin yun. how sad naman~

May isang prof na nagtanong sa amin ng, syempre, isang tanong. Feeling daw ba namin ay papasa kami sa institute na pinasukan namin kahit magsisimula pa lang kami? Tumayo ang mga oo at syempre, kasama ako :) Sabi naman ni prof, mahirap pumasa. Normal lang ang bumagsak sa institution na yun. Pero sigurado siya na kaming mga tumayo ay may malaking chance na tatagal at makakatapos ng program na pinili namin. I agree. Kung gusto, kakayanin. Bagsak? Ako babagsak? siguro.. pero hindi ko hahayaan yun :) kaya nga ako tumayo, kasi wala akong balak na hindi tapusin tong sinimulan kong to with flying colors <3

PERO.. may sumunod na tanong si prof. First choice raw ba namin talaga yung kukunin namin sa first term? OUCH. tagos kay heart </3 Maraming tumayo. Gusto ko ring tumayo pero di kaya. Pinatayo yung mga hindi, kasama ako roon. Tinanong kami isa-isa. Pagkatapos nun, nagbigay siya ng opinion niya. “Class, I don’t want my students to do something that they don’t like. Follow your heart.” Bakit parang dati ang sarap pakinggan nun? Ngayon over-over na sa pain and suffering with extra pack of regrets. Dati sinabi ko na yun and sinigurado kong matutupad yung gusto kong mangyare, pero hindi eh :) May mga bagay talagang hindi pwedeng mangyari. Pero siguro, HINDI PA pwedeng mangyare :)

Umuwi ako nun nang nakasibangot si heart.. Buti na lang may tugtog yung jeepney na nasakyan ko, favorite band ko pa. Edi happiness \m/ kaso, biglang naiba yung kanta. Balik na naman sa pagddrama. Nagkaron ng ‘comeback’ yung pinagdaanan ko nung March. Sabi ko expired na yun pero hindi talaga eh. Lagi siyang present, nililibang ko lang sarili ko sa ibang bagay~ and imposible talagang malimutan yun. Yun kasi yung bukod-tanging ‘dream’ na minahal ko nang sobrang tagal.

Throughout ng senior year ko as a high school student naka-ukit na sa utak ko na eto yung gusto ko. Nag-isip na ako kung ano yung pag-aaralan namin sa first term, kung paano yung mga lab namin, kung ano yung mga OJT na available, at kung ano yung magiging trabaho ko after nun. Grabe. GRABE TALAGA. Never kong gusto na mapunta sa ibang school unless dun sa university na gusto ko talaga. Kung mapunta man ako sa iba, magttransfer ako. Pero burado ang lahat ng iyon sa isang araw lang, expired na. ‘Forfeit’ na yung slot na para sa aken :) how sad.

Actually, naka-move on na talaga ako dun eh. Kaso wala eh, bumalik :) just comforted myself all over again. Kung hihinto naman ako ngayon, super late na. Anyway, tong tatahakin ko ay isa sa mga gusto kong makamit eh, keri lang! Siguro, di ko pa ganun kagusto tong pinili ko kaysa dun sa gusto ko talaga pero, kahit anuman yung feeling KERI LANG. Ang pinaka dahilan naman talaga kaya gusto kong makamit yun eh gusto kong maging masaya. So, instead of that want, I’ll chase happiness :)

_____________________________________________________________________

Choss. di mo naman to kailangang basahin. haha katawa ba? sige =)